De Passion in Dwingeloo
 Op de laatste Classisvergadering in Beilen vertelde een wethouder van de Gemeente Westerveld wat een grote impact de komst van de Passion naar Dwingeloo op het dorp had gehad. De plaatselijke middenstand hielp mee, verschillende kerken werkten samen, het hele dorp vlagde (met vlaggen met het Passionlogo) en zo werkte iedereen, kerkelijk en niet-kerkelijk, gelovig en ongelovig hierin samen. Kortom: zó kun je missionair zijn als kerken!
Ik dacht terug aan de beginjaren van dit fenomeen, toen we in Bovensmilde na onze viering op Witte Donderdag ons haastig naar een zaaltje van de kerk begaven, om via een groot tv-scherm ook de Passion nog te kunnen zien. Onder de koffie uiteraard. Maar elk jaar bleven er minder mensen na en we hielden het na drie keer wel “voor gezien”. Na onze eigen Witte Donderdagviering, hoewel niet zo spectaculair, werkte het als een anticlimax…. De lovende kritiek van de wethouder maakten me toch weer nieuwsgierig en ik keek het programma nog eens terug. Het format is nog altijd hetzelfde, alleen had het spel nu voor het eerst een dorp als decor. “Dichtbij je” leek de rode draad in het verhaal te zijn en Jezus deelde dan ook genereus aan velen een knuffel uit. Om snel in het verhaal te kunnen komen werd het lijdensverhaal versmald tot een persoonlijk drama van Jezus en zijn vrienden. De uit het evangelie geselecteerde dialogen kwamen op mij daarom wat grotesk over. Want het lijdensevangelie beschrijft de crisis waarin niet alleen de kring rond Jezus, maar het hele joodse volk en uiteindelijk de hele volkerenwereld zich bevond. Na elke dialoog volgt een bij het grote publiek bekend liedje, dat een link lijkt te hebben met het vertelde, maar waarvan de strekking vaak totaal anders is. Deze werken voor mij als een anticlimax en halen de spanning uit het drama. Maar ik weet natuurlijk te veel en ben te zeer verkerkelijkd om over zulke bijkomstigheden heen te stappen. De korte gesprekjes met de dragers van het grote witte kruis raakten me wel, klonken authentiek. De Passion blijft een gouden formule om dit kernverhaal van ons geloof met de beleving van mensen van nu te verbinden. Je bereikt er het grote publiek mee. Alleen: met wélk verhaal bereik je hen? Het lijkt me prachtig nog eens samen een kruis door Finsterwolde of ander dorp of stad in onze regio te dragen, gekoppeld aan dat oude verhaal waarin de crisis waarin we ons nog vandaag bevinden in al zijn dimensies verbeeld wordt… Ds. Gert Wybe van der Werff column voor Leeftocht (juni 2026) | ||
| terug | ||
.jpeg)