In de kerk zonder dominee doen juist alle gelovigen mee.

Half maart stond er een artikel in de krant over een kerk in Bant; deze gemeente doet het al 8 jaar zonder predikant….
Vorig jaar had ik een preekbeurt in Vriescheloo. Ik had alles goed voorbereid; mijn tas stond klaar.. op de telefoon gekeken of er wegomleggingen waren? Nee, niets stond mij in de weg om de gemeente aldaar te bedienen. Als ik nu om 5 voor 9 vertrek ben ik er om kwart over 9 had ik via google maps uitgerekend. Rijd ik richting Oude Pekela is de weg afgesloten.. vorig jaar was er gedurende 6 weken op zondag geen verkeer mogelijk op de N366 wegens vervoer van groot materieel…..  Dat stond niet vermeld op mijn telefoon.

En nu…  ik had een geel bord met wegomlegging gezien, die was richting Assen, afijn. Ik scheurde de N33 op.… Mijn planning kwam inmiddels in de gevarenzone. Op weg richting Gieten dacht ik: maar ik moet ergens achter Winschoten zijn. Op deze manier kom ik niet in Vriescheloo. Dus afslag Gieten en mijn hart begon steeds sneller te slaan. Redelijk nadenken lukte niet meer. Pff… 20 over 9, maar even stoppen langs de kant van de weg, en het telefoonnummer gezocht van iemand van de kerk van Vriescheloo. Na minuten vruchteloos te zoeken toch iemand gevonden.

…..hallo bent u van de kerk van Vriescheloo? Er werd gelukkig geantwoord: dat klopt. …..zeg ik sta hier in Gieten, hoe kom ik in Vriescheloo… 
…..doorrijden richting Stadskanaal, Onstwedde, er volgde iets over rotondes.  
Ik viel de man in de rede.….maar het is nu 5 voor half 10. Dat red ik niet en om 11 uur moet ik in Meeden zijn.
….ok, zei de man…..ik overleg  even met de kerkenraad en bel u zo terug.
 Al iets rustiger vervolgde ik mijn weg richting Stadskanaal.
Even later ging de telefoon….  Koetjes kalfjes …. u ziet het niet zitten hier nog naar toe te komen?…..nee eigenlijk niet, antwoordde ik. 
….beste mevrouw Huizing wij redden ons wel hoor, ga maar rustig naar huis…
Pfff ben naar huis gereden, heb een tijd op de bank gelegen om bij te komen en was op tijd in Meeden.

Later stuurde ik een mail overladen met excuses naar de preekvoorziener. Raad wat ze terugmailde:….'Geeft niet hoor, wij hebben samen een hele mooie dienst gehad….'
Waar heb ik me druk om gemaakt.

Het artikel in de krant eindigde met de vraag of ze in Bant nog een voorganger zouden willen. “We missen hem eigenlijk niet.”

Dus voor de toekomst: geen zorgen… alles komt goed.   

Tineke Huizing-Piersma
column voor Leeftocht (mei 2026)