Op een van de laatste dagen van het vorige jaar, heb ik drie mensen ontvangen in onze Marktpleinkerk. Eén van hen was de kleindochter van Femmy Geesink, de glazenierster van de gebrandschilderde ramen. Ze had twee vrienden meegenomen en waren samen op een tour door Nederland om op verschillende plaatsen het werk van haar oma te bekijken.
Het werd een bijzondere ochtend. Ruim twee uur hebben ze rondgekeken en met veel aandacht de ramen bestudeerd. Ik keek met hen mee, kon hier en daar wat uitleggen over de afbeeldingen en de bijbelse verhalen die er aan ten grondslag liggen, mede aan de hand van de informatie die in de kerk beschikbaar is.

Toen ik zelf net in Winschoten begonnen was, had ik me daar al wat in verdiept. Maar nu, met de aandachtige ogen van anderen – de kleindochter is zelf ook kunstenares – en door hun belangstellende vragen, keek ik opeens weer heel anders naar dezelfde ramen. Alsof ze nog meer begonnen te spreken.

Het is een ervaring die je misschien herkent. Soms heb je de ogen van anderen nodig om iets, wat vertrouwd is en je meent te kennen, heel anders te zien. Dan ontdek je dat er nog veel meer in verborgen zat, waar je eigenlijk altijd maar een beetje langs heen gekeken hebt.

U wist het al, en ik sinds die ochtend ook weer, hoe rijk we zijn met deze bijzondere ramen en het verhaal dat ze vertellen. Gelukkig staat het allemaal in het boek De weg van het Licht dat mijn voorganger geschreven heeft. Met toestemming van de auteur heb ik een aantal exemplaren van dat boek aan de kleindochter meegegeven, voor haar en andere kleinkinderen. Zo wordt het verhaal van het licht van de ramen van hun oma doorgegeven.

Ds. Bert Altena
column voor Leeftocht (maart 2026)