We zitten in de Veertigdagentijd. Er zijn Vespers en we hebben de Paascyclus in diverse wijken.

Al een tijdje liep ik met het idee om iets met de kruiswegstaties te doen. Als wij op vakantie een kerk of kerkje binnenlopen is dat iets wat altijd te zien is. De kruisweg van Jezus. In bijvoorbeeld gips, hout, brons, ijzer, metaal, pentekening of schilderij.

Vroeger gaf ik levensbeschouwing / godsdienstles op openbare basisscholen. Dan gingen we in de Goede Week altijd op bezoek bij de Rooms Katholieke Kerk te Veendam om de indringende beelden te zien en toe te lichten. Samen volgden we de weg van Jezus zijn arrestatie tot zijn dood en sterven. Een verhaal van toen… en nu, want lijden is er nog steeds…. Het mooie was dat er kinderen uit alle culturen en geloven meegingen. En ze waren allemaal onder de indruk van dit diep trieste indrukwekkende gebeuren.

Bij de uitleg kwamen termen als rechtvaardigheid, verdriet, vallen, iemand helpen die het moeilijk heeft, iets dragen dat te zwaar voor je is, huilen, troosten, voor gek gezet worden, machteloos zijn vallen en….opstaan ter sprake.

Bij de uitleg van Pasen vertelde ik dan dat wij geloven dat het leven het zal winnen van de dood. Dat het Licht sterker is dan het donker. Pasen is opstaan en doorgaan. Eens was er een meisje dat riep toen spontaan uit; “maar dan is het elke dag Pasen”. Elke dag opnieuw een kans om weer op te staan en door te gaan. En zo is het!
 
Op Goede Vrijdag gaan ook wij (in De Dollert/Midwolda) kruiswegmeditaties zien. Vorig jaar waren we in Brugge waar ik in een Rooms Katholieke kerk een boekje kocht met bronzen beelden van de staties en bijpassende gedichten. De beelden worden getoond op de beamer en er zullen passende teksten, gebeden en gedichten gelezen worden. Gelukkig volgt er na Goede Vrijdag geen punt maar een komma. Het gedicht bij de laatste statie eindigt dan ook met:

Stil maar wacht maar alles wordt nieuw…
toen en nu…

Ook zullen we zingen, Cantorij de Dollert verleent haar medewerking aan deze bijzondere dienst die in Midwolda zal worden gehouden.

Tijdens een fietsreis langs de Moezel zagen mijn man en ik een alternatieve kruisweg. We zijn teruggefietst en ik heb ze allemaal op de foto gezet. Wij werden geraakt door deze staties. De laatste statie; “Der in Liebe geborgene Mensch”
Hieronder deze beeldmeditatie, waar verder geen woorden voor nodig zijn.

Pastor Tineke Huizing-Piersma
Meditatie voor Leeftocht (maart 2026)